woensdag 8 juni 2011

Gesprek met God

Achterin een klein cafe

Verscholen in een kleine stad

Ergens in mijn kleine land

Hervond ik mijzelf

Aan een bijna-houten tafel

Met mijn bijna-almachtige God


Hij zei iets

Ik zei iets anders

Hij mompelde wat in zijn baard

En ik knikte instemmend

Meer kan ik me niet herinneren

Het zal wel niet zo belangrijk zijn geweest

Biografie


Wat ik kan vertellen over mijn leven?

Te vroeg geboren

Te laat gestorven

Verder geen hoogtepunten

Een vrouw van tachtig

"Ik haat het" zei de dame

"Als vogels op mijn raam poepen"

Ze was op een stropdas na naakt

En had nog treiterend gespuugd

Op de tweede wereldoorlog



Logica was al weken op vakantie

En ter vervanging stuurde het uitzendbureau

De onnozele onervarenheid

Van veelkleurige verbazing



Een vogel spuugde op het raam

Keek vanuit de hoogte op ons neer

En vloog spottend lachend weer weg



De tv riep opgewonden over 32 doden

En de weinig verhullende stropdas

Verhulde helemaal niets meer

Ik zuchtte diep en deed het licht uit

In de uigestrekte zomermaanden

Omringd door geen logica

Kan je je maar beter niet verzetten

Mijn nieuwe schoenen

Jij was vergeten

Dat ik alles herinner

Het is nog te vroeg

Om op je graf te dansen

Maar de schoenen zijn al gekocht


Ik speel nu op zeker

De dansles gevolgd

Ik oefen echt iedere dag

En elke ochtend

Bid ik tot God

Om een brief

Met een grafzwarte rand



Het duurt nu niet lang meer

Het plan uitgevoerd

En ik kan je ontbinding al ruiken

Maar ik poets eerst mijn schoenen

Tot ze blinken van vreugde

Want ik herinner alles


De postbode nadert

Hij draagt een triest gezicht

Hij doet echt zijn best

En probeert zelfs te huilen



Maar ik

Ik zoek slechts mijn schoenen